Przed nami ostatnia część „Szachowej półki” przygotowanej przez Iwetę Rajlich! W dziesiątej części zostaną nam przybliżone książki autorstwa Johna Nunna oraz Jana Timanna! Zapraszamy do lektury!
Nunn versus Timann
Tworząc liste książek mających znaleźć się na mojej szachowej półce, umieściłam w spisie http://www.polonia.wroclaw.pl/2016/05/szachowa-polka/ na pozycji numer 10 „Secrets of minor pieces” Johna Nunna. Pomyliłam się bowiem na mojej szachowej półce miała stanąć książka Jana Timmana „Power chess with Pieces” Jak doszło w mojej głowie do pomylenia Timmana z Nunnem nie wiem. Styl obydwu wyżej wspomnianych książek o końcówkach jest bardzo różny i choć obie książki mają swoje zalety, a obaj autorzy są wielkimi dla mnie znamienitościami, to jednak jedyne co ich chyba łączy to siwe włosy i wspólne partie w mega bazie.
Po krótce o dwóch słynnych arcymistrzach poniżej:
John Nunn: Arcymistrz ze ścisłej czołówki światowej,autor przeszło 28 książek szachowych w tym słynnej i cenionej „Secrets of Grandmaster Chess” (1997), a także 10 pozycji na mojej liści “Szachowa półka” „Secrets of Minor Piece Endings” – „Sekrety końcowek z gońcami i skoczkami”, 3-krotny Mistrz Świata w solvingu, znany autor szachowych studii, absolwent Oxfordu i doktor matematyki. Szachista, o którym Mistrz Świata Magnus Carlsen w wywiadzie dla Chess Base http://en.chessbase.com/post/magnus-carlsen-on-his-che-career powiedział:
„He has so incredibly much in his head. Simply too much. His enormous powers of understanding and his constant thirst for knowledge distracted him from chess.” (“Ma tak dużo w swojej głowie. Po prostu za dużo. Jego niezliczone możliwości zrozumienia i jego nienasycony głód wiedzy przeszkadzają mu w graniu w szachy.” )
No cóż, przejrzawszy wczoraj książkę „Secrets of Pawnless endgame” chyba jestem skłonna zgodzić się z opinią Carlsena. Drogi czytelniku, jeśli chciałbyś sam wyrobić sobie zdanie o możliwościach umysłu wielkiego Anglika zapraszam do zapoznania się z materiałem pgn poniżej.
[pgn layout=horizontal height=300 width=550 autoplayMode=none]
[Event „Swedich (ch)”]
[Site „-„]
[Date „1967.08.29”]
[Round „?”]
[White „Nilsson, Z.”]
[Black „Martens”]
[Result „*”]
[Annotator „okiem wgm „]
[SetUp „1”]
[FEN „8/3k4/8/8/3Nb3/8/KB3r2/8 w – – 0 1”]
[PlyCount „50”]
[EventDate „1967.??.??”]
1. Kb3 {ta pozycja jest wygrana dla czarnych w 49 ruchów!} Kd6 2. Nb5+ Kc6 3.
Nd4+ Kd5 4. Nb5 Bc2+ 5. Kb4 Rf4+ 6. Nd4 {ponieważ białe grały niedokładnie
czarne mogą wygrać w 36 ruchów.} Bd3 (6… Bh7 $1 {jest dokładniejsze} 7. Bc3
Rf7 8. Ba1 Ra7 9. Bb2 Rb7+ 10. Kc3 Rc7+ 11. Kd2 (11. Kb3 Bg8 12. Kb4 Rc4+ 13.
Ka3 Ke4 14. Ba1 Kd3 $19) 11… Rc8 12. Ke3 Rb8 13. Ba1 Re8+ 14. Kd2 Ra8 15. Bb2
Kc4 {król czarnych przedarł się, teraz plan czarnych to rozgonić figury
białych i je zdobyć.} 16. Nc6 Ra2 17. Kc1 Be4 18. Ne5+ Kb3 19. Bd4 Bf5 20. Kd1
{białe figury próbują odciąć czarnego króla od centrum} Ra4 $1 21. Bb6 Kc3 22.
Bc7 Ra2 23. Ke1 Kd4 {grozi Wc2-Gb8-Wc8 ze zdobyciem figury} 24. Nf7 Be6 25. Ng5
Bg4 {figury białych straciły koordynacje i są coraz dalej od własnego króla.}
26. Bf4 Kd3 27. Kf1 Rc2 28. Bd6 (28. Kg1 Rc4 29. Bb8 Ke2 30. Kh2 Bc8 31. Bg3
Rg4 32. Nf7 Kf1 $19) 28… Ke3 29. Bb4 Kf4 30. Nf7 Be6 31. Bd6+ Kf5 32. Nd8 Bd5
{goniec na d5 odciął z gry skoczka d8} 33. Ke1 Ke4 34. Be7 Kf3 35. Bf6 Bb3 36.
Nb7 Re2+ 37. Kf1 Be6 {z matem}) 7. Kb3 Rf2 8. Ba1 Bc4+ (8… Rf8 {było
wygrywającym planem}) 9. Kc3 Rh2 10. Bb2 Ba2 11. Ba1 Bb1 12. Bb2 Rh8 $1 {
czarne w końcu znajdują prawidłową ścieżkę} 13. Kb4 Rc8 14. Kb3 Ke4 $2 (14…
Bg6 {Gb1 nie stal elastycznie…} 15. Kb4 Rc4+ 16. Kb3 Bh5 17. Bc3 Rc8 $19 {
por. idee z analizy powyżej}) 15. Ne6 $3 {świetna obrona!} Kd3 $6 (15… Bd3
16. Kb4 Rc4+ 17. Kb3 Kd5 18. Nd4 Bg6 19. Bc3 Rc8 $19 {por. idee z powyższej
analizy}) 16. Nf4+ Kd2 (16… Ke4 $1) 17. Be5 {wygrana czarnych jest możliwa w
54 ruchy} Be4 (17… Ke3 18. Nd5+ $1 Ke4 $2 19. Nc3+ Kxe5 20. Nxb1 $11) 18. Kb4
Ke3 19. Nh5 (19. Ne6 $1) 19… Bd3 20. Nf6 {białe figury blokują czarnego króla
} Rc4+ 21. Kb3 Rc5 22. Kb4 Rc6 (22… Rxe5 23. Ng4+ Kd4 24. Nxe5 Kxe5 $11) 23.
Ba1 Kd2 24. Nd5 Kc2 25. Ne3+ Kc1 {czarne mają wygraną w ….63 ruchy, do 50
bez bicia zostało im tylko 25, dlatego padła propozycja remisu. Wspaniała i
dokładna obrona białych!} *
[/pgn]
Pozycja (oczywiście remisowa) z książki: „Secrets of Minor-piece endgames” Johna Nunna
Jan Timman – edytor New in Chess, numer 3 na światowej liście 1. stycznia 1990 tuż za Kaparowem i Karpowem, 13-krotny reprezentant Holandii na Olimpiadzie, uczestnik meczów kandydatów o Mistrzostwo Świata, autor szeroko uznawanej za współczesną klasykę książki:The Art of Chess Analysis, gracz słynący już w latach 80′ z bardzo szerokiego (jak na tamte czasy wyjątkowego) repertuaru debiutowego. Drogi Czytelniku w pliku pgn poniżej znajdziesz fragment książki Timmana i pozycję z jednej z chyba najbardziej znanych szachowych końcówek.
Przyjemnej analizy!
[pgn layout=horizontal height=300 width=550 autoplayMode=none]
[Event „Moskwa 1984 Mecz”]
[Site „-„]
[Date „1984.-.-„]
[Round „?”]
[White „Karpov, Anatoly”]
[Black „Kasparov, Garry”]
[Result „1-0”]
[Annotator „Irajlich”]
[SetUp „1”]
[FEN „8/4k3/p4pK1/1p1p4/1P1P1N2/P4P2/8/3b4 w – – 0 1”]
[PlyCount „31”]
[EventDate „1894.??.??”]
1. Nxd5+ $2 {zagrane od reki! ale wzięcie tego pionka zmienia charakter pozycji
z zamkniętej na otwartą (gdzie król i goniec czarnych zyskują przestrzeń do
manewrów!).} (1. Nh5 $3 Bxf3 2. Nxf6 $18) 1… Ke6 $2 (1… Kd6 2. Nxf6 (2. Nc3
Bxf3 3. Kxf6 $11) 2… Bxf3 $11 {dla tych ciekawych dlaczego i jak czarne mogą
utrzymać remis – polecam zajrzenie do książki Timmana „Power chess with Pieces}
) 2. Nc7+ Kd7 (2… Kd6 3. Ne8+ Kd5 4. f4 $18) 3. Nxa6 Bxf3 4. Kxf6 Kd6 5. Kf5
Kd5 6. Kf4 Bh1 7. Ke3 Kc4 8. Nc5 Bc6 9. Nd3 Bg2 10. Ne5+ Kc3 (10… Kd5 11. Kd3
) 11. Ng6 Kc4 12. Ne7 Bb7 (12… Bh1 $1) 13. Nf5 Bg2 (13… Kd5 14. Kd3 {nie
maGe4+ jak w przypadku Gh1}) 14. Nd6+ Kb3 15. Nxb5 Ka4 16. Nd6 {Kasparow
poddał.} 1-0
[/pgn]
Iweta Rajlich
